การจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ

ความเป็นมา

การจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ เป็นแนวทางการจัดการเรียนการสอนที่มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยมุ่งเน้นให้ส่วนงานจัดการศึกษาทุกส่วนงานสนับสนุนและเสริมสร้างให้คณาจารย์ได้เรียนรู้และนำสู่การปฏิบัติ เพื่อตอบสนองต่อกลยุทธ์ด้านการผลิตบัณฑิต และเป็นไปตามกระบวนการปฏิรูปการศึกษา โดยหวังผลสัมฤทธิ์ที่ตัวผู้เรียนเป็นสำคัญ การสร้างชุมชนนักปฏิบัติด้านการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญจึงเริ่มดำเนินการตั้งกลุ่มชุมชนนักปฏิบัติจากกลุ่มคณาจารย์แกนนำ และมุ่งขยายการสร้างชุมชนนักปฏิบัติสู่ส่วนงานระดับวิทยาเขต วิทยาลัยสงฆ์และห้องเรียน ทั่วประเทศ

วัตถุประสงค์

๑.    เพื่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ด้านกระบวนการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ
๒.    เพื่อพัฒนากระบวนการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของคณาจารย์ ในทุกรายวิชาทุกหลักสูตร
๓.    เพื่อสังเคราะห์กระบวนการจัดการเรียนรู้ ค้นหานวัตกรรม การปฏิบัติที่ดี นำเสนอเป็นเอกสาร และ Online Community
 

กระบวนการทำงาน

๑.    ประชุมคณะกรรมการเพื่อวางรูปแบบการดำเนินงาน
๒.     สำรวจผู้มีความรู้ความเข้าใจรูปแบบการสอนโดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ
๓.     สร้างความเข้าใจให้ตรงกัน เรื่องการเรียนการสอนโดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ
๔.     สร้างชุมชนนักปฏิบัติด้านกระบวนการเรียนการสอนที่เน้นผ้เรียนเป็นสำคัญ
๕.     นำเสนอบน Web KM
๖.    จัดทำ Web board   เพื่อตั้งกระทู้
๗.    รวบรวมข้อมูลจาก Web board แล้วทำการวิเคราะห์สร้างองค์ความรู้ความเข้าใจการเรียนการสอนเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ
 

พระมหาทวี มหาปญฺโญบัณฑิตวิทยาลัย
ดร.ประพันธ์ ศุภษรบัณฑิตวิทยาลัย
ดร.แม่ชีกฤษณา รักษาโฉมบัณฑิตวิทยาลัย
ผู้ช่วยศาสตราจารย์สุเทพ พรมเลิศคณะพุทธศาสตร์
ผู้ช่วยศาสตราจารย์.สมควร นิยมวงศ์คณะพุทธศาสตร์
ผศ.เกรียงศักดิ์ พลอยแสงคณะมนุษยศาสตร์
อาจารย์อดุลย์ คนแรงคณะมนุษยศาสตร์
อาจารย์กิตติศักดิ์ ณ สงขลาคณะครุศาสตร์
พระสรวิชญ์ อภิปญฺโญคณะครุศาสตร์
๑๐พระครูสังฆรักษ์กิตติพงศ์ สิริวฑฺฒโนคณะครุศาสตร์
๑๑อาจารย์เกษม แสงนนท์คณะครุศาสตร์
๑๒ผู้ช่วยศาสตราจารย์ดร.สมชัย ศรีนอกคณะครุศาสตร์
๑๓พระปลัดศักดิ์ดา วิสุทธิญาโณคณะสังคมศาสตร์
๑๔ผู้ช่วยศาสตราจารย์ดร.โกนิฏฐ์ ศรีทองคณะสังคมศาสตร์
๑๕ผู้ช่วยศาสตราจารย์ดร.ธัชชนันท์ อิศรเดชคณะสังคมศาสตร์
๑๖ผู้ช่วยศาสตราจารย์ดร.ภัทรพล ใจเย็นคณะสังคมศาสตร์
๑๗ดร.เจษฎา มูลยาพอวิทยาเขตหนองคาย
๑๘อาจารย์วัฒนา มุลเมืองแสนวิทยาเขตหนองคาย
๑๙พระครูพิพิธสุตาทรวิทยาเขตเชียงใหม่
๒๐อาจารย์รุ่งทิพย์ กล้าหาญวิทยาเขตเชียงใหม่
๒๑พระครูภาวนาโพธิคุณวิทยาเขตขอนแก่น
๒๒ผศ.ดร.ดิปติ มหันตะวิทยาเขตขอนแก่น
๒๓รองศาสตราจารย์สมบูรณ์ บุญฤทธิ์วิทยาเขตนครศรีธรรมราช
๒๔พระมหาสมปอง ฐานิสฺสโรวิทยาเขตนครศรีธรรมราช
๒๕ผู้ช่วยศาสตราจารย์ดร.สุรพงษ์ คงสัตย์วิทยาเขตนครราชสีมา
๒๖พระมหาสุพร รกฺขิตธมฺโมวิทยาเขตนครราชสีมา
๒๗ผู้ช่วยศาสตราจารย์สุพิมล ศรศักดาวิทยาเขตอุบลราชธานี
๒๘พระครูธรรมธรศิริวัฒน์ สิริวฑฺฒโน,ดร.วข.อุบลราชธานี
๒๙ผู้ช่วยศาสตราจารย์ฉวีวรรณ สุวรรณาภาวิทยาเขตแพร่
๓๐ผู้ช่วยศาสตราจารย์ชลธิชา จิรภัคพงค์วิทยาเขตแพร่
๓๑ผู้ช่วยศาสตราจารย์ทวีศักดิ์ ทองทิพย์วิทยาเขตสุรินทร์
๓๒ผู้ช่วยศาสตราจารย์บรรจง โสดาดีวิทยาเขตสุรินทร์
๓๓พระครูโสภณปริยัติสุธี, ผศ.ดร.วิทยาเขตพะเยา
๓๔ผู้ช่วยศาสตราจารย์จักรแก้ว นามเมืองวิทยาเขตพะเยา
๓๕ผู้ช่วยศาสตราจารย์เวทย์ บรรณกรกุลวิทยาเขตบาฬีศึกษาพุทธโฆส
๓๖พระมหาวิจิตร กลยาณจิตโตวิทยาเขตบาฬีศึกษาพุทธโฆส
๓๗พระมหาภิรัฐกรณ์ อํสุมาลีวิทยาลัยสงฆ์เลย
๓๘อาจารย์ทนงศักดิ์ ใจสบายวิทยาลัยสงฆ์นครพนม
๓๙อาจารย์ประเด่น แบนปิงวิทยาลัยสงฆ์ลำพูน
๔๐ผู้ช่วยศาสตราจารย์วรกฤต เถื่อนช้างวิทยาลัยสงฆ์นครสวรรค์
๔๑ดร.คุณากร คงชนะวิทยาลัยสงฆ์พุทธชินราช
๔๒พระครูศรีปัญญาวิกรมวิทยาลัยสงฆ์บุรีรัมย์
๔๓อาจารย์สุณีรักษ์ สุขถาวรากรสถาบันภาษา

กิจกรรม – ภาพ

๑.    การเล่าองค์ความรู้ เรื่อง การจัดกิจกรรมการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ โดยพระครูพิพิธสุตาทร
๒.    แลกเปลี่ยนประสบการณ์และแนวทางการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ โดย พระครูสังฆรักษ์กิตติพงศ์ สิริวฑฺฒโน และ อ.รุ่งทิพย์  กล้าหาญ
๓.    สรุปสาระสำคัญจากการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การจัดกิจกรรมการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ
 

 

 

สรุปองค์ความรู้ที่ได้

๑. แนวคิด / แรงจูงใจ
         ๑.๑ ครูมีความต้องการให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้ที่สมดุล ทั้งด้านพุทธพิสัย   ทักษะพิสัยและจิตพิสัย
         ๑.๒ ประสบการณ์เดิมซึ่งเป็นความประทับใจในครั้งเป็นนักศึกษา
         ๑.๓ ประสบการณ์จากการทำงานร่วมกับหน่วยงาน/องค์กรต่างๆ
         ๑.๔ ความสนใจต้องการพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้
๒. รูปแบบ/เทคนิควิธีการสอนที่ใช้
         ๒.๑ กระบวนการคิดเชิงวิเคราะห์
         ๒.๒ การเรียนรู้เชิงประสบการณ์
         ๒.๓ การเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม
         ๒.๔ การบูรณาการการเรียนรู้ที่ใช้ชุมชนเป็นฐาน
         ๒.๕ การใช้งานวิจัยเป็นส่วนหนึ่งของการเรียนรู้
         ๒.๖ บทปฏิบัติการภาคสนาม(การศึกษานอกสถานที่)
         ๒.๗ กรณีศึกษา
         ๒.๘ Project-based Learning
         ๒.๙ Problem-based Learning
         ๒.๑๐ การค้นคว้าสืบหาความรู้
         ๒.๑๑ กระบวนการกลุ่ม(การคละกลุ่ม)
         ๒.๑๒ การสัมมนา
         ๒.๑๓ อริยสัจจ์ ๔
         ๒.๑๔ CAI
         ๒.๑๕ การค้นคว้า(รายงาน) 
         ๒.๑๖ การสัมภาษณ์
         ๒.๑๗ e - Learning
         ๒.๑๘ การสอนแบบนิรนัยและอุปนัย
๓. ขั้นตอนการออกแบบการจัดการเรียนรู้
         ๓.๑ การวิเคราะห์สูตร / หลักเนื้อหา
         ๓.๒ การวิเคราะห์ผู้เรียน
         ๓.๓ การวิเคราะห์บริบทสิ่งแวดล้อม
         ๓.๔ การออกแบบจัดการเรียนรู้
๔. การวัดประเมินผล  : ผสมผสานสภาพจริงและทั่วไป
๕. ข้อจำกัด  : 
         ๕.๑ งบประมาณเพื่อสนับสนุนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้
         ๕.๒ ระยะเวลาสำหรับการจัดกระบวนการเรียนรู้เช่น กรณีรายวิชาการด้านการวิจัย ซึ่งจำเป็นต้องใช้เวลาในการฝึกปฏิบัติเพื่อให้เกิดการเรียนรู้และชิ้นงานที่สะท้อนการเรียนรู้
         ๕.๓ คุณลักษณะผู้เรียนอันเนื่องมาจากความหลากหลายความสามารถและพื้นฐานของผู้เรียน
         ๕.๔ กิจกรรมพิเศษเนื่องในโอกาสต่างๆ ซึ่งส่งผลกระทบต่อเวลาเรียนที่กำหนดตามแผนบริหารการสอน
         ๕.๕ ความพร้อมของครูผู้สอน  อันเกิดจากภาระงานที่เกี่ยวข้อง  อาทิ  บทบาทการบริหาร
         ๕.๖ สภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวย เช่น  แหล่งเรียนรู้   ห้องเรียน  อุปกรณ์สื่อโสตทัศนูปกรณ์
๖. การสนับสนุนที่ต้องการ  :
         ๖.๑ นโยบายของมหาวิทยาลัย /วิทยาเขต/วิทยาลัยสงฆ์ ซึ่งมีการชี้แจงส่วนงานที่เกี่ยวข้องเพื่อนำสู่การปฏิบัติ
         ๖.๒ กลไกสนับสนุน: การเสริมทักษะพัฒนาศักยภาพด้านการจัดกระบวนการเรียนรู้